Het is een simpele vraag. En toch zie ik mensen er soms even bij stilstaan als ik hem stel. Want het antwoord is eerlijk: niet zo goed eigenlijk.
Slaap is het meest onderschatte onderdeel van ons welzijn. We geven er workshops over focus, productiviteit en mindfulness. We spreken over grenzen stellen, over aardig zijn voor onszelf. Maar slaap, dat is iets wat we missen zodra het er niet meer is, en waar we verder niet veel woorden aan vuil maken.
Slaap is geen luxe. Het is de bodem waarop alles wat je doet wordt gebouwd.
In het jaar dat ik offline leefde, veranderde mijn relatie met slaap volledig. Geen schermtijd voor het slapengaan. Geen nieuws vlak voor het invallen van de nacht. Gewoon stilte. Kaarsjes. Een boek. En daarna: bed. Mijn lichaam wist meteen wat te doen.
Tegenwoordig vraag ik mensen in mijn sessies: wat deed je de laatste dertig minuten voor je naar bed ging? Bijna altijd is het antwoord: scrollen. Of televisie. Of nog even e-mails checken.
Ons zenuwstelsel heeft een overgangsritueel nodig. Iets dat fluistert: het is voorbij voor vandaag. Je mag rusten. Niet als commando, maar als uitnodiging.
Wat zou jij kunnen doen, vanavond, om die overgang iets zachter te maken? Niet perfect. Gewoon een klein stapje richting rust. Dat is al genoeg.
